Trabzonspor’un ligdeki istikrarsız futbol görüntüsünü PSV karşısında ne denli düzelteceği, ne denli etkin olacağı merakı ile gittiğimiz maçta önce kadronun, sonra da sahaya sürülen kadroda uğradığımız hayal kırıklığını oynanan futbolda yaşamadık.
Savunma ağırlıklı bir kadronun karşısında topu ayağa iyi oynayan sabırlı ve ne yaptığını bilen Hollanda ekibi karşısında bu kadronun değil sonuç üretme futbol adına ortaya fazla bir şey koyamayacağı aşikardı.
Sezon başında önemli silahlarını kaybeden Trabzonspor, iskelet kadrosunu tamamlayan futbolcular ile buraya kadar gelmişken, bu denli değişiklik neyin nesiydi?
Maça hızlı başlayan Burak ve Halil ile iki önemli pozisyonu üst üste yakalayan Trabzonspor, rakibi topu yere indirip orta alanda pas yüzdesini arttırınca gardı düşen boksör gibiydi. Aykut, Serkan ve Colman’dan kurulu orta alanda bırakın oyunu yönlendirmeyi, topu ayağında tutarak takımı dinlendirebilecek, nefes aldırabilecek tek bir oyuncu yoktu.
Futbolcu tercihinde değil ama mevki olarak yapılan değişiklikler ters tepti. Bordo mavili futbolcular geniş alan bulamadıkları gibi, bulduklarında da pas bağlantılarını sağlıklı yapamayınca sıkıntı yaşadı. Oyunu bırakın savunmadan kurmayı orta alandan bile kuramayan Trabzonspor, sonuçsal üstünlüğü yakalama adına işi sadece bireysel meziyetlere ihale etti ve Olcan’la golü böyle buldu.
İkinci yarıda Colman-Alanzinho değişikliği Trabzonspor’a biraz olsun hareketlilik getirdiyse de Colman’in ilk yarıda ki kötü oyunun sebebi bireysel kötülüğü değil, orta alanda ki sistem değişikliğiydi. Rakip maç boyunca orta alandan üçüncü bölgeye o kadar rahat geldi ki, Avrupa arenasında bir takımın karşısında bir takım bu kadar rahat oynamamıştır.
Hollanda ekibi belkide bu kadar rahat oynayacağı bir maç düşünmüyordu. Bir de Alman hakemin verdiği kararlar bu rahatlığa eklenince adamlar hafta için ciddi bir hazırlık maçı oynamış gibi oldular…
Unutulmamalıdır ki, savunma sadece savunma oyuncuları ile yapılmaz…













